Coming down across the world
Under the ocean Over the sky
To find the place where I belong
To find a little space of you’re heart
That’d keep me strong
My life Is such a mess
Everything’s frightful
I’ve nothing left
I need you to be here I need you to stay
All I want is you
But you’re so far away
Sun rose [...]
Archive for April, 2008
in the poetic mood
Posted in Uncategorized on April 21, 2008 | Leave a Comment »
just a little thought of mine
Posted in Uncategorized on April 19, 2008 | Leave a Comment »
ระหว่างที่นั่งตั้งคำถามกับตัวเอง ว่าอะรไท่มันขัดใจ อะไรที่ทำให้เกิดข้อสงสัย
เพื่อที่จะนำไอเดียเหล่านี้ไปทำ thesis ก็เลยเพ้อได้ต่างๆนาๆ ดังนี้
ทำไม ไม่มองอะไรเป็นกลาง .. แต่แล้วเป็นกลางดีแน่หรือ
หรือแท้จริงแล้วความคิดที่เป็นกลางนั้นเห็นแก่ตัวที่สุด คือ
ไม่ตัดสินใจเลือก ไม่ชัดเจน ประนีประนอม เข้าอกเข้าใจ
แต่ท่ายที่สุดแล้วไม่มีคำตอบที่แน่ชัด หรืออันที่จริงแล้ว
ความเป็นกลางคือทางเลือกที่สุดโต่งตัวที่สาม ..
ทำไม กรุงเทพไม่มี Art space ดีๆ
ทำไม ถึงมีอคติ
ทำไม เมืองไทยไม่มีหนังสือรวม graphic or art กันเองดีๆเหมือนทุกประเทศทำ
หรือ อีก้เกินที่จะมารวมกับคนอื่น
ทำไม กรุงเทพถึงวุ่นวายนัก ใจเย็นๆกันหน่อยไม่ได้หรือไง
.. ไม่กี่ยวกับ thesis เลย
experience
Posted in Uncategorized on April 19, 2008 | Leave a Comment »
ความผิดพลาดเป็นประสปการณ์ที่สอนเราได้ดีที่สุด
ดังนั้นเราควรยินดีกับความผิดพลาดนั้นๆเสีย
เพราะมันอาจไม่เกิดขึ้นอีก
sukumvit 35
Posted in Uncategorized on April 9, 2008 | Leave a Comment »
ในเวลาที่เราเหงา หรือไม่มีความสุข พลังของเราหายไป ทำให้ผู้คนรอบข้างกังวลใจ
กลับกลายมาเป็นพวกเขาเหล่านั้น เป็นพลังให้เราขณะท้อใจ
เขาเหล่านั้นมอบพความรักและความห่วงใยมาในหลายรูปแบบ ให้ความอบอุ่น
เพื่อมอบพลัวให้เรากลับมาเป็นพลังแก่เขา
เราต่างมอบพลังชีวิตให้แก่กันและกัน
จนพวกเรานั้นเข้มแข็งและอบอุ่น
ขอบคุณสำหรับความเข้มแข็งที่ให้มา
the truth is
Posted in Uncategorized on April 9, 2008 | Leave a Comment »
การหลุดพ้นจากความเหงาและปัญหาอาจไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุดก้เป็นได้
มันอาจเท่ากับว่าเรากำลังพยายามหนีสิ่งนั้นอยู่
และการวิ่งหนีนั้นก็ทำให้เราวิ่งวนเป็นวงกลมในความเจ็บปวด
..
ที่ไม่อาจปล่อบวางมันไปได้
ทางออกที่ดีที่สุดนั้นน่าจะเป็นการเรียนรู้ที่จะอยู่กับความทุกข์เหล่านั้นต่างหาก
เพราะไม่ว่าสิ่งใดจะเลวร้ายแค่ไหน
มันก็ล้วนแล้วแต่เป็นองค์ประกอบแห่งความเป็นมนุษย์ขอองเราทั้งสิ้น
หากตัดสิ่งเหล่านั้น ที่เราถูกสร้างมาให้เชื่อว่ามันเป็นสิ่งเลวร้ายออกไปด้วยการอ้างว่าเป็นการหลุดพ้น
เราจะต่างอะไรไปจากหุ่นยนต์
..
ที่ไม่ต้องการความรัก ความรู้สึก ความเหงา ความเจ็บปวด
ใช่ .. เราถูกส้รางมาให้เชื่อว่าการหลุดพ้นจากความมืดมนเหล่านั้นคือทางออกที่ดีที่สุด
แต่สิ่งเหล่านั้นไม่ใช่หรือที่ทำให้เราเป็นมนุษย์มากขึ้น
และสอนให้เราเข้มแข็ง และได้พบความสุขแห่งชีวิตที่แท้จริง