ช่วงนี้ก้คงเขียนได้แต่เรื่องที่น่าสลดหดหู่ เพราะในความจริงแล้วเราไม่สามารถโกหกความรู้สึกที่อยู่ภายในได้
ไม่ว่าจะพยายามเข้มแข็งมากเท่าไหร่ ความอ่อนแอที่ดิ้นพล่านอยู่ภายในกลับทำให้แผลเปิดมากขึ้นเท่านั้น
ก้ได้แต่หวังว่าความอ่อนแอนั้นจะเหนื่อย และหยุดทำให้เกิดแผล จากนั้นจึงค่อยๆรักษาตัวเองไปก้เท่านั้น
ความจริงนั้นโหดร้าย แต่ความไม่จริงใจนั้นกลับโหดร้ายยิ่งกว่า
และเมื่อเราได้ค้นพบความจริงอันแสนเจ็บปวด จากความไม่จริงใจนั้น
ไม่ว่าคำใดก้ไม่สามารถอธิบายความรู้สึกนั้นได้
คงเหมือนกับการผ่าตัดที่ไม่ใส่ยาชา ที่แม้ว่าในวันหนึ่งแผลนั้นจะหายดี
แต่ก็ยังคงมีแผลเป็นให้เห็น และแม้แผลเป็นนั้นจะจางลง
ความรู้สึกของความเจ็บปวดนั้นคงจะฝังลึกในใจตลอดไป
